Hier een teken van leven van ons. We zijn nu in Lyon. Het was even heel spannend met de stijle hellingen en gladde keien. De wielen verloren grip en even dachten we dat Durka achteruit naar beneden zou glippen. We zijn hier zonder kleerscheuren aangekomen bij Lucas die we hebben ontmoet vorig jaar bij een festival in frankrijk waar manu chao speelde. We hebben in Belgie en Frankrijk stil gestaan met een lege tank. In Frankrijk bleken onze berekeningen niet te kloppen. Onze dieselmeter doet het niet en dus moesten we schatten; Maar tegen de hellingen op had hij toch wat meer verbruikt en doordat we net een helling op gingen kon hij ook niet meer bij het laatste restje. Ook met 5 liter extra die we reserve bij ons hadden lukte het niet te starten en dus werden we opgehaald door de depannage en werd Durka op een grote vrachtwagen naar een pomp gereden. Lang leve de ANWB. We moesten er wel vier uur op wachten omdat Esther van de ANWB niet zo snugger was en Remiremont (de afslag waar we bij stonden op N57) niet kon vinden. Esther had duidelijk nooit van google maps gehoord. En Franse stijl had de ANWB man niet gewoon even wat diesel en startkabels (accu was inmiddels ook leeg) kunnen meenemen maar vervoerde ons 10 kilometer verderop naar een garage...
In Belgie stonden we gelukkig niet ver van een pomp maar in frankrijk levensgevaarlijk voor een afslag op een te smalle vluchtstrook. Naast de vluchtstrook gaan staan in de berm was geen optie. Gelukkig werkte de handrem dus heel goed!!! Voor Ben: het ontluchten hebben we bestudeerd, eerste keer was niet nodig hij startte gewoon en tweede keer heeft garage dat met handpomp gedaan.
We hebben wel vandaag te horen gekregen dat we een week later beginnen op de camping dus we krijgen nog iets van onze vakantie terug. We hebben nu 11 dagen meer! Tot nu toe hebben we het naar ons zin al gaat de bus soms maar met 50km/uur de berg op. We gaan net zo moeizaam als de zwaarste vrachtwagens lol. Het blijft toch leuk. Het is avontuurlijk zoals we wilden. Het is werken en zo nu en dan onder de olie zitten. Na zelf in Heerde met hulp van ons electrisch technisch wonder Ben (pa Elske) de bus te hebben gerepareerd hebben we inmiddels heel wat bijgeleerd over de gloeibougies en hebben we krachtige snelgloeiers. Het is 3 tot 5 seconden gloeien en hij slaat aan.
We hebben vanacht op een prachtige camperplaats overnacht in Arc et Senans waar we vonochtend heerlijk in de zon hebben ontbeten in een park met een verse baquette, cammembert en een croissantje aardbeienjam. Als toetje yogurt. Nu wordt er al zingend voor ons gekookt, begeleid door gitaar door onze vriend Lucas in zijn appartement in Lyon. Morgen gaan we verder zuidwaards. In verband met de illegaliteit van Sezzy in Frankrijk willen we hier toch niet al te lang blijven al klinkt Lucas kleine dorpshuisje gaan opzoeken voor een paar dagen ook wel erg aantrekkelijk.








